🇯🇵 De bergen op, de lanen in …. Op naar het ‘platteland’
Dit wordt een blog waarbij het niet echt gelukt is het aantal foto’s een beetje beperkt te houden. Sorry alvast🤣
We hebben de drukte van de grote steden achter ons gelaten, en met de gewone trein vanuit Kyoto en Nagoya naar Nakatsugawa vertrokken, om van daar naar Magome te gaan. Een tocht van zo’n 3 uur deur tot deur maar al een enorme wereld van verschil. Zodra je de stad uit rijdt, richting de bergen verandert het landschap aanzienlijk,… nou ja… eigenlijk bedoel je dat de natuur weer zichtbaar wordt😍.
We zijn opweg naar het plaatsje Magome, een van de dorpjes aan de Nakasendō, de ‘post-trail’.
Dwars door de centrale bergen van het Honshu eiland loopt de Nakasendo Trail. Het is één van de vijf hoofdroutes die zijn aangelegd in de feodale tijd (1603-1868). De route verbond Edo (het huidige Tokyo) met Kyoto, en reizigers konden onderweg neerstrijken in één van de 69 halteplaatsen (Shukuba).
Morgen gaan we een stuk van 10km van de Nakasendō lopen, en wel tussen dorp 43 &44, oftewel van Magome naar Tsumago.
En na een flink steile klim in het dorp zijn we aangekomen bij onze Minshuku of herberg voor de komende 2 avonden; Magome Chaya. Een traditionele herberg, we slapen weer op tatami en futons en eten wat de Japanse pot schaft 🤩, en ook stipt om 18:00.
Voor Japanners is waar we nu zijn ‘inaka’, oftewel ’platteland’. Heerlijk rustig en het doet me enorm denken aan Kyushu en Haenosaki en omgeving bij Nagasaki, waar ik 30 jaar geleden woonde.
Heerlijk hier te zijn! En het toffe; ook al is Magome bij toeristen zeer geliefd, om 17:00 worden alle toeristen de heuvel af ‘gebonjourd’ , terwijl een vrolijk en vriendelijk liedje zachtjes door het dorp schalt. Briljant!
En dan heb je deze plek bijna helemasl voor jezelf. Fantastisch 🤩☀️😍. Sprookjesachtig!
18:00: Etenstijd! Heeeeeeeerlijk😍🤩
Na het etentje een rondje de heuvel op en af, en vroeg onder de wol voor de bergwandeling morgen🤩. Zin in! Het is ijskoud, op de berg maar echt prachtig!
Ohja, slapen op een futon is niet altijd makkelijk. De futons hier zijn gelukkig iets dikker dan die bij de tempel 🤩🤣.
Enar was daar toen net de ‘prins op de erwt’ met 3 matrasjes op elkaar op de tatami vloer 😉. En ja, ik mocht dit melden van hem….
Anyhow, we worden op tijd wakker voor het ‘ontbijt voor de lopers’, weer heeeeeerlijk🤣😉. Zeg ik dan, maar gelukkig kon de zalm ook de dikke goedkeuring van de kids wegdragen👏🏻👏🏻
En ja, ongelovelijk; een fantastisch ieniemienie koffie tentje ‘Hillbilly Coffee Company’ met zowaar èchte barista skills en heerlijke cappuccino. Dat zie je hier niet veel; dus om 8u stonden we al voor de deur. We nemen croissantjes mee voor in de bergen, want daar is verder helemaal niks op de route, behalve een klein theehuisje… Daarover later meer…🤩
Ja, beeeeetje jammer, een spelfoutje; Mount Ena…. Ze zijn de -r vergeten. Wat een toeval, een berg die bíjna Enar heet😂🤩.
Here we go!
De Nakasendō; op het bord de naam van de route en de afstand naar Tokyo / Edo en naar Kyoto.
Onderweg prachtige planten, natuur en vergezichten. Een ontzettend mooie kant van Japan. Ik zou willen dat ik hier al veeeeel eerder was geweest. Te gek!
We hebben nu al afgesproken; volgende trip naar Japan; ‘weinig steden, veeeeel natuur!’
Ohja, vergeten te melden; Pas op voor de beren. Veel wandelaars hebben een bel tegen beren, aan hun tas…. Die hoor je prima. Wij hebben die bel niet …. 🤔🤯…. Maar ja, wij hebben 2 constant kletsende kinderen… 🤣🤣🤣 in dit geval heel handig en wenselijk 👍🏻!
Het hoogste punt van deze ‘hike’, vanaf hier naar Tsumago zo goed als alleen maar downhill💪🏻.
Even bellen af en toe; deze bellen hangen op diverse plekken. En ja, er worden beren nog steeds gesignaleerd op de route. De week na onze wandeling nog een jonkie 🤯🐻.
Niet de berenboot, maar de berenbel
En dan rent Sophia, die voorop liep, een stukje terug waar ik rustig wandel,… ‘mam, ogen dicht en rustig meelopen’… ‘tja’ denk je dan, ‘is er een beer!? Komt er iets moois?’
Nou, en wat… overal in Japan op zeeniveau was de Sakura of kersenbloesem al uitgebloeid, hier op hoogte gelukkig nog niet! Wat een prachtige plek, met een klein theehuis, waar je gratis mag theedrinken en uitrusten. Een werkelijk magische plek🌸🤩.
Heel gaaf; er hangen houten borden waar je op kan schrijven waar je vandaan komt. Elke dag wordt het bord schoongemaakt en kunnen de nieuwe passanten hun land of stad van herkomst opschrijven. Echt fantastisch!
De lange borden werden vroeger gebruikt om geverfde en gewassen kimono’s over tw drogen. Prachtig hergebruik👍🏻.
De Japanse eigenaar met wie we een tijdje hebben staan kletsen - in het japans- vertelde dat er jaarlijks 53.000 toeristen deze route lopen, van wie 50% Europeaan. Hij hield alle statistieken bij 👏🏻💪🏻, en vroeg hoe wij van deze route wisten enzo. Een prachtige plek voor wat ‘marketing’ 😂🌸.
We vervolgen onze route, we zijn na de pitstop, op de mooiste plek in Japan, op de helft.
Prachtig om nog al deze echte oude kenmerken van de route te zien.
En zo komen we in de buurt van post-dorpje nummer 44, Tsumago.
He he, we zijn er. 10km door prachtige bossen en langs mooie velden. Zeer de moeite waard en het voelde echt niet als lang of ver. Gelukkig waren we op tijd vertrokken, want het was toch al best warm geworden.
Tijd voor iets lekkers!
En na de busrit terug naar Magome (20min langs de bergpas), was het echt even relaxtijd.
En om 18:00 weer heerlijk kaiseki-achtig eten! Mjammmmmmie!
Een laatste avondwandeling heuveltje op en af, langs ‘de lamp die altijd brandt’ en dan is het morgen al helaas weer tijd voor ons retour richting Tokyo.
Met onze laatste shinkansen-rit komen we weer langs Fuji-san, en deze keer is ze gelukkig íets beter zichtbaar.
Gelukkig reden Dumi en Michelle een paar shinkansens achter ons toevalligerwijs, en hadden zij deze prachtige foto kunnen maken. 🗻 Credit: Dumi 👍🏻👍🏻
tja, we zijn er ! Tokyo; de laatste etape van onze reis is helaas al weer gestart.
.
Leuk dat jullie weer meelezen! Nog 1 of 2 blogjes hierna…. 😉
Wat een prachtreis hebben jullie weer gemaakt en wat gaaf voor de kinderen dat ze dit allemaal mogen beleven En inderdaad een wonderschone natuur daar Nu weer met beide voeten op Nederlandse bodem Was vast weer even wennen Bedankt voor je verslagen Claudia Nu wil iedereen daar heen, hi hi Groetjes, Ingrid